Vincent Vanderveken» Μανίλα

Αρχείο για την κατηγορία της «Μανίλα»

Vincent την 1η Νοεμβρίου 2007 Μανίλα

Άφιξη στη Μανίλα

Η 1$η πάντα στάση μου στην Ασία που αρχίζει με μια πέντε ημερών εξερεύνηση της πόλης της Μανίλα…

Βέβαιο είναι διαφορετικό από τίποτ' άλλο πριν από τα οποία έχω δοκιμάσει αλλά εάν είστε όπως με και μόνο τη βλέπω� Βόρεια Αμερική & τη δυτική Ευρώπη που είναι αρκετά κατανοητό ότι θα είστε μέσα για μια έκπληξη. Περίπου στον κάτοικο 16 εκατομμυρίων στον τους αμέτρητους ατεκμηρίωτους κατοίκους ημέρας χρόνο και η Μανίλα είναι η μεγαλύτερη πόλη της Νοτιοανατολικής Ασίας και ταξινομεί πραγματικά 19 ένα ο κατάλογος των παγκόσμιων πιό πυκνοκατοικημένων μητροπολιτικών περιοχών. Έτσι δεν είναι μια μικρή θέση για να αρχίσει στην Ασία αλλά το πρώτο πράγμα που yo σας παρατηρήστε καθώς βγαίνετε είναι η να βράσει θερμότητα! Ειδικά κατά τον άφιξη από ένα πολύ ψυχρό Παρίσι πρωί Οκτωβρίου η ημέρα πριν όπως επιβιβάστηκα επάνω σε αυτό το ταξίδι…

Κατόπιν ο ίδιος ο αερολιμένας. Οι αφίξεις σφραγίζονται μακριά από οποιουσδήποτε επισκέπτες από την αστυνομία. Πρέπει πραγματικά να διασχίσετε την οδό από το όπου τα τμήματα χαιρετισμού είναι να συναντηθεί η οικογένεια ή οι φίλοι που χωρίζονται από την αλφαβητική διαταγή επωνύμων. Μετά από αυτόν ήρθε η πρώτη προτίμησή μου της τοπικής αστυνομίας «τελωνείο». Η πτήση μου ήταν 30 λεπτά νωρίς και κανένα δεν ήταν εκεί να επιλεχτεί επάνω σύμφωνα με το πρόγραμμα. Να κάνει τα πράγματα τα χειρότερα το κύτταρό μου να τηλεφωνήσουν δεν ελειτούργησε στις Φιλιππίνες και μετά από να περιμένει που περιμένει μια στιγμή μια σπόλα με παρατήρησε και μου ρώτησε εάν χρειάστηκα τη βοήθεια. Ήταν αρκετά καλός να έχει ένας από τους να κρατήσει τις αποσκευές μου ενώ με πήρε στη Sari-Sari και με βοηθά να αγοράσω και να πάρω μου μια νέα τοπική κάρτα SIM που ενεργοποιήθηκε & που λειτουργεί στο κύτταρό μου. Πόσο συμπαθητικός του Ι που παίρνει εν τούτοις όλο αυτόν τον χρόνο να με βοηθήσει να πάρω τα πράγματα γίνοντα αλλά φυσικά μετά από αυτό ήταν αρκετά άκαμπτος για την επιθυμία μιας άκρης. Οι εκτιμήσεις βάζουν τον αριθμό του εισοδήματός τους ως 10% του επίσημου μισθού τους & 90% των δωροδοκιών και άλλων συμπληρωμάτων. Αυτό είναι ένα από τα λίγα μειονεκτήματα των Φιλιππινών αλλά hey μην με πάρτε λανθασμένο στη μεγάλη πλειοψηφία τους που είναι δύσκολο να βρεθούν οι άνθρωποι τόσο φιλόξενοι και συμπαθητικοί όσο οι Φιλιππίνοι. Εκτός από δύο ή τρία από αυτά τα είδη των συγκρούσεων με την αστυνομία και μερικούς οδηγούς αμαξιών που αρνούνται να βάλουν στους μετρητές δεν υπάρχεται παρά ευγένεια.

Επίσης προετοιμάζεται με την ιδέα να δει τα πυροβόλα όπλα παντού δεδομένου ότι οι οπλισμένες φρουρές ασφάλειας είναι μπροστά από ουσιαστικά οποιουσδήποτε εστιατόριο, κατάστημα, φραγμό, τράπεζα, βενζινάδικο, κ.λπ. Περαιτέρω περισσότεροι που θα είστε & οι τσάντες σας έλεγξαν όποτε μπαίνοντας σε μια λεωφόρο.

Έτσι μην ανησυχήστε εάν μια οπλισμένη φρουρά ασφάλειας πιστόλι-πιασιμάτων κυνηγετικά όπλα σας ανοίξει η πόρτα ενός Mc Donald's, τουλάχιστον ξέρετε το χρηματοκιβώτιό σας από την απειλή του Hamburgler που έρχεται να ληστεψετε την ένωση!

Anyways για να επιστρέψει στην ιστορία άφιξής μου… Αναπτήρας διακόσιων πέσων ήμουν σε θέση να φθάσω στο Leif στο κύτταρό του που κολλήθηκε στο α περισσότερο από τη συνηθισμένη βαριά κυκλοφορία και ήταν για στο δρόμο του για περίπου 2 ώρες ήδη. Έφθασαν σύντομα και μου πρόσφεραν το 1$ο SAN μου Miguel για το μακροχρόνιο ταξίδι πίσω στο ξενοδοχείο μας που θα διαρκούσε τις ώρες ένα άλλο 2+.

Πήραμε τελικά ένα σπάσιμο και πήγαμε για κάποια τρόφιμα στη μέση αυτού δεδομένου ότι δεν παίρναμε οπουδήποτε και η θερμότητα και η ρύπανση μας φορούσαν αργά κάτω.

Το άλλο πράγμα που συνηθίζει στη Μανίλα είναι ο τρόπος όπου τα κόκκινα φώτα θεωρούνται ως προτάσεις και πάροδοι εκεί για τη μόνη διακόσμηση. Ήμουν έκπληκτος να δω το νορβηγικό φίλο μου παίρνω τη ρόδα μερικές φορές και τον κύριο αρκετά καλά ολόκληρη η οδηγώντας έννοια των Φιλιππινών.

Τελικά φθάνοντας στο ξενοδοχείο Camelot του Quezon City (μια από τις δέκα έξι πόλεις που συνθέτουν το δήμο της Μανίλα) και καλά χαιρετημένος από το προσωπικό. Η επιστροφή 10% μου για την ύπαρξη φίλος `ο Sir Leif' ήταν αποτελεσματική αμέσως. Το καλό πράγμα για το Camelot είναι αυτό είναι φραγμός μπουντρουμιών που κάτω έχει κάποια άριστη ζωντανή μουσική. Κάνοντας το μια μεγάλη θέση για να αρχίσει το βράδυ σας ή ειδάλλως ακριβώς να έχει μια ήρεμη νύχτα χωρίς να πρέπει να πάει πολύ μακριά.

Και τώρα για μερικά στιγμιότυπα μέσα στο δωμάτιό μου

Η τιμή είναι περίπου 1300 πέσα των Φιλιππινών ανά ημέρα (30$ ή 20€)

Γρήγορη άποψη έξω από το παράθυρο του δωματίου

Μια μικρή άποψη της πόλης Makati που λαμβάνεται από το φραγμό του Conway έξω από το πεζούλι

Μια άλλη εικόνα που αντιμετωπίζει αυτή τη φορά την άλλη πλευρά Makati η πλούσια οικονομική & εμπορική πλήμνη της Μανίλα

Το ξενοδοχείο shangri-Λα και ο φραγμός του με όλο το u μπορούν να πιουν την μπύρα/το κοκτέιλ/το κρασί για 500 πέσα (7euros) από 5 σε 9pm (πολύ ακριβός από τα των Φηληππίνων πρότυπα)

Όχι ένα κακό κοίταγμα είναι αυτό το shangri-Λα ξενοδοχείο Makati (αξίες της έναρξης δωματίων σε περίπου 12 φορές τι πλήρωσα στο ξενοδοχείο μου)

Μετά από μια πρώτη νύχτα στο κέντρο της Μανίλα διευθύναμε για ένα χαλαρωμένο βράδυ στην κοιλάδα Marikina που είναι στα περίχωρα της Μανίλα

Ένας λίγος καθαρός αέρας και ένας κάδος του φωτός 6 SAN Miguel τι μπορεί εσείς να ρωτήσει περισσότερων για 200 ή έτσι τα πέσα ($4.60 ή 3.20€)

Όχι πάντα εύκολος να ακολουθήσει εκείνες τις συνήθειες κατανάλωσης Βίκινγκ για μια εβδομάδα (6 ημέρες επάνω, 1 μακριά). Έκφραση εμπορικών σημάτων του Leif-Gunnar: «Vince, αυτό δεν είναι καμία αποικία διακοπών φ ******» αργά αλλά σίγουρα πήρε όλη την έννοιά του καθώς οι ημέρες πήγαν…

Αυτά τα δύο δεν κάνουν ένα συμπαθητικό ζεύγος! Ο εκστατικός Leif που παρουσιάζει δικούς του είναι γνήσια αγάπη για το φως SAN Mig!

και τώρα που παίρνω εξήγησα τα βασικά στα των Φηληππίνων τρόφιμα

Πίσω στο ξενοδοχείο μας με το φίλο του Leif που παίζει σε μια ζώνη κάτω το ξενοδοχείο μας στο φραγμό μπουντρουμιών που έχει κάποια τρομερή μουσική.
Εξεπλάγην εξαιρετικά με την ποιότητα των ορχηστρών που έπαιξαν στη Μανίλα. Πραγματικά όλων των Φιλιππινών. Τρομερές ζώνες κάλυψης βράχου. Υπενθυμίζει σε με τα καλά παλαιά 80 ′ s (ξέρω ότι γερνώ ) πού είναι ήταν όλο για τη ζωντανή μουσική και όχι κάποια μουσική λαμέ βραχίονας-boom/DJ όπως συνήθως όλους του πέρα από τώρα.

Το διάσημο Jeepneys της Μανίλα! Τα τοπικά λεωφορεία δημόσιου μέσου μεταφοράς. Μια τροποποιημένη πιό μακροχρόνια έκδοση του αμερικανικού στρατιωτικού τζιπ Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου με τα μέρη των flashy χρωμάτων προστιθέμενων. Κάθε ένας έχει το συγκεκριμένο όνομά του στο μέτωπο και τις διαδρομές που παίρνουν γράφονται στις πλευρές. Τόσο ακριβώς χαιρετήστε το ένα καθώς περνά από στο λυκίσκο στην τιμή 12 πέσων δεν πρέπει να καταστρέψει πάρα πολύ τον προϋπολογισμό σας.

Μια άλλη φτηνή εναλλακτική λύση (15-20 πέσα) του Jeepney είναι το των Φηληππίνων τρίκυκλο που είναι είναι απλά μια μοτοσικλέτα με μια καρότσα.

οπισθοσκόπος

Εδώ είναι μια προσεκτικότερη ματιά βλέμματος σε αυτό που ένα τρίκυκλο μοιάζει με από το εσωτερικό & έξω

Το προσωπικό από το φραγμό ξενοδοχείων που μας προσκάλεσε για BBQ απογεύματος στο σπίτι τους που συνεχίστηκε στο βράδυ… Πήρα να πω σκληρό του να βρώ τους ανθρώπους τόσο φιλόξενους και συμπαθητικούς όσο οι Φιλιππίνοι. Εκείνο το βράδυ ήταν ένα από το καλύτερο…

καλός λίγο δικαίωμα των λαρνάκων δίπλα στο σπίτι οικοδεσποτών μας

Τέσσερις περιπτώσεις του SAN Miguel αργότερα η συζήτηση πήγαν σε ισχυρό για την εμπειρία του Stewart για τον τρέχοντα ενάμιση χρόνο του από το παγκόσμιο ταξίδι σε όλο τον κόσμο

Εδώ έρχεται το Balot!

Balot που τρώει τις τεχνικές που εξηγούνται από έναν επαγγελματία (που διαβάζεται την προηγούμενη θέση μου εάν δεν έχετε καμία ένδειξη αυτό που συνεχίζεται)

Εικόνες του καθιερώνοντος τη μόδα greenbelt Makati. Η Νίκαια που βλέπει με όλους τους συμπαθητικούς φραγμούς, τα εστιατόρια, κ.λπ. αλλά το πάρα πολύ συμπαθεί US/European μιας θέσης.

Εδώ είναι μερικά από τα εστιατόρια του greenbelt: Sentro

Ebun…

& Σκεπαστή είσοδος πρόσοψης

CP: μια πιθανή βόμβα αυτοκινήτων εξερράγη την ημέρα της άφιξής μου στο Κεμπού δίπλα σε τον στο χώρο στάθμευσης λεωφόρων Glorietta. 8 νεκρά λίγοι εκατό πληγωμένος.

Co. γαρίδων Gump Bubba. Άλλος ο φραγμός (Φιλιππίνοι τους αγαπούν) από το δασικό κινηματογράφο Gump

Το σπίτι hobbit είναι Λόρδος του δαχτυλιδιού ο φραγμός στην οδό Mabini. Αυτό που καθιστά αυτόν τον φραγμό πρόσθετο είναι ότι όλο το προσωπικό & ακόμη και ο ιδιοκτήτης που τρέχει την ένωση είναι midgets που καθιστά το θέμα του μιας ταβέρνας φαντασίας hobbit πραγματικότερο… Το Α πρέπει να δει. Προστιθέμενος ότι υπάρχουν επίσης ζωντανές πράξεις που παίζουν εκεί καθημερινά εκείνη την σειρά από τη φολκλορική μουσική για να σταθούν επάνω την κωμωδία ανάλογα με το βράδυ.