Vincent Vanderveken

Πολύ πριν να θέσω πάντα το πόδι στην ήπειρο, το Βιετνάμ ήταν πάντα η πρώτη ασιατική χώρα για να κρυφοκοιτάξει το ενδιαφέρον μου μέσω της αμερικανικής απεικόνισης στρατιωτών της ζωής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Θυμάμαι πάντα πρόθυμος να διαβάσω τον επόμενο όγκο της μηνιαίας συνδρομής μου σε NAM: Το βιβλίο εμπειρίας του Βιετνάμ από τη χρονική σελίδα και συναρπασμένος από όλους τους μεγάλους κινηματογράφους του χρόνου όπως ο κυνηγός, το Full Metal Jacket, απόσπασμα ή το Apocalypse Now ελαφιών. Ενώ το Βιετνάμ παραμένει κομμουνιστική χώρα σε χαρτί υπάρχει λίγο σημάδι της πολιτικής κληρονομιάς του θείου Ho που ζει επάνω σε Saigon σήμερα. Ναι, οι κόκκινες σημαίες πετούν ακόμα από τα επίσημα κτήρια και να σκάσετε σε μερικά παιδιά των πρωτοπόρων νεολαίας με τους κόκκινους δεσμούς γύρω από τους λαιμούς τους αλλά το Βιετνάμ έχει επιλέξει σίγουρα την πορεία της οικονομίας της αγοράς της Κίνας και η κεφαλαιοκρατία είναι προφανής παντού. Το μόνο πράγμα που αφήνεται πραγματικά από την επανάσταση είναι η ενός τμήματος δικτατορία…

Η πόλη Χο Τσι Μινχ, ακόμα συνήθως γνωστή ως Saigon σε επτά εκατομμύριά της και αυξανόμενοι κάτοικοι είναι μεγαλύτερη και πιό συναρπαστική πόλη του Βιετνάμ. Ενώ ο καλύτερος τρόπος να εξερευνήσει αυτό είναι με τα πόδια, τα πράγματα μπορούν να αποδειχθούν προκλητικά κατά περιόδους. Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να εξετάσετε είναι η να βράσει θερμότητα 38 °C+ και η υγρασία που θα σας κάνουν να ιδρώσετε γρήγορα όπως έναν χοίρο με ακριβώς να περπατήσουν μερικούς φραγμούς. Έπειτα έρχεται η κυκλοφορία, όπως φαίνονται να υπάρχουν περισσότερες μοτοσικλέτες από τα σιτάρια της άμμου στην παραλία και το γεγονός ότι αυτοί κορνάρισμα που κάθε 30 δευτερόλεπτα το κάνουν μια πολύ cacophonic εμπειρία. Με πολύ λίγους αυτοκίνητα και ακόμα λιγότερο κανόνες κυκλοφορίας μπορεί να είναι εξαντλώντας κατά περιόδους. Αλλά, μόλις πάρετε κρεμάστε από το, η περιπλάνηση μέσω των οδών και των στενωπών Saigon είναι ένα πάρα πολύ της διασκέδασης που ενυδατώνει επάνω τη ζωηρή ατμόσφαιρα και προσέχοντας τα locals πηγαίνετε από την καθημερινή ρουτίνα τους. Υπάρχει αφθονία των αγορών, των παγοδών, των ναών, των εκκλησιών και των πάρκων για να μην ανακαλύψει και μιά φορά πεινασμένου σας καμία έλλειψη των συμπαθητικών εστιατορίων στο savor οι απολαύσεις της βιετναμέζικης κουζίνας στο φτηνό.

Οι νότιοι βιετναμέζικοι άνθρωποι οι ίδιοι είναι μια φιλική δέσμη και εκτός από τα προφανή ψαρεύω πελατεία της περιοχής τουριστών Pham Ngu τα λαοτιανά πράγματα είναι χαλαρωμένα. Ήμουν αρκετά τυχερός να είμαι προσκεκλημένο ενός πίσω οικογενειακό σπίτι κοριτσιού που συναντήθηκα για κάποια τρόφιμα όπου πέρασα την μεγαλύτερη μέρος της 2$ας ημέρας μου που ζει σε ένα πολύ τοπικό επίπεδο. Αν και το γλωσσικό εμπόδιο μπορεί να είναι ένα πρόβλημα η νεώτερη γενεά προφθάνει αργά, μια αιχμηρή αντίθεση 20 έτη πριν όταν μπορέσατε να έχετε συλλήφθουν για τα μιλώντας αγγλικά. Αναμονή λίγη εξεπλάγην επίσης της καλής σειράς της νυχτερινής ζωής σε Saigon. Εντάξει, αυτό δεν είναι καμία Μανίλα αλλά έχουν μερικούς τόπους συναντήσεως ζωντανής μουσικής και το disco που συνέβην να δοκιμάσω πήγαινε ακόμα σε ισχυρό όταν άφησα περίπου 23am. Η αρπαγή μιας τελευταίας μπύρας ή δύο με κάποια τρόφιμα στην περιοχή de Tham δεν ήταν ένα πρόβλημα ούτε εκείνη τη στιγμή. Θα ήμουν σίγουρα ευτυχής να επιστρέψω και να εξερευνήσω λίγο περισσότερων του νότιου Βιετνάμ. Ένα κομμάτι του χρόνου παραλιών σε Nha Trang που ακολουθείται με το πέρασμα το Mekong δέλτα στην Καμπότζη ηχεί όπως μια άριστη ιδέα για ένα μελλοντικό ταξίδι. Αλλά ως πάντα έτσι λίγο χρόνο και τόσο μεγάλο μέρος που κάνει…

Φωτογραφίες Saigon: